تبلیغات
انجمن کوهنوردان ایران - نمایندگی ساوجبلاغ ، نظرآباد و طالقان - فقدان قوانین بازدارنده زیست محیطی
 
انجمن کوهنوردان ایران - نمایندگی ساوجبلاغ ، نظرآباد و طالقان
                                                        
درباره وبلاگ

دوستانی که تمایل به عضویت و همکاری در دفتر انجمن را دارند می توانند جهت آشنایی بیشتر در یکی از جلسات انجمن که در روزهای سه شنبه ، راس ساعت 18 و در خانه کوهنورد شهرستان ساوجبلاغ برگزار می شود، شرکت نمایند .
آدرس : هشتگرد - خیابان آزادگان - خیابان شهید خرازی - بالاتر از فروشگاه فرهنگیان - باشگاه ورزشی میرزا کوچک خان
تلفکس : 44212350 - 026

ایمیل : e.alborzkuh@gmail.com
مدیر وبلاگ : همنورد
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
به قلم دکتر حسین آخانی 
استاد دانشگاه تهران 

 تقریبا همه آتش‌سوزی‌هایی كه در جنگل‌های ایران اتفاق می‌افتد، منشأ انسانی دارد، كه بخشی از آنها به صورت عمدی است و بخشی از آنها سهوی. بخش سهوی، ناشی از رفتار مردم با طبیعت است، به خصوص در فصل گرما و تعطیلات كه به مسافرت می‌روند، آتش به پا می‌كنند كه متاسفانه آن را خاموش نمی‌كنند. 

این آتش، در مناطقی كه بادخیز است و پوشش علفی غنی دارد، به راحتی گسترش پیدا می‌كند و تبدیل به فاجعه می‌شود. ما نمونه این آتش‌سوزی‌ها را به فراوانی در حاشیه جاده پارك ملی گلستان و خیلی از مناطق دیگر ایران می‌بینیم. بعضی از آتش‌سوزی‌ها عمدی است كه دلایل مختلفی دارد، همانند بخشی كه در مناطق جنگلی و پارك‌های ملی توسط شكارچیان اتفاق می‌افتد. بعضی، توسط افرادی كه دام‌هایشان را وارد مناطق جنگلی و مراتع می‌كنند، ایجاد می‌شود و بخشی از این آتش‌سوزی‌ها توسط كسانی ایجاد می‌شود كه به شكلی یا با سازمان محیط زیست یا دستگاه‌های دولتی عناد دارند و كینه خود را با آتش افروختن نشان می‌دهند. اثبات هركدام از این دلایل و انگیزه‌هایی كه وجود دارد، دشوار است. این اتفاقات از دیرباز رخ داده ولی در سال‌های اخیر تشدید شده است. دلیل تشدید این آتش‌سوزی‌ها در سال‌های اخیر، گسترش جاده‌ها و میزان بسیار بالای جابه‌جایی افراد توسط وسایل نقلیه شخصی است كه به راحتی می‌توانند به دور افتاده‌ترین نقاط كشور رفت و آمد كنند. این مساله خالی از اشكال نیست. متاسفانه دولت، سرمایه‌گذاری عظیمی را برای گسترش جاده‌ها انجام داده، ولی سرمایه‌گذاری لازم جهت بهبود فرهنگ كشور و بالا بردن كیفیت محافظت از مناطق حفاظت شده را انجام نداده است. این نوع اشكال مدیریتی باعث می‌شود كه خیل عظیمی از مردمی كه هنوز نه فرهنگ استفاده از وسیله نقلیه و نه فرهنگ لذت بردن از طبیعت را دارند، به راحتی وارد عرصه‌های بكر كشور شوند و با آتش به پا كردن، ایجاد فاجعه كنند. 

برای مثال، دولت 120 میلیارد تومان بودجه برای ساخت سد، در دره‌یی خشك، جایی كه حتی یك قطره آب هم وجود ندارد، در مجاورت پارك ملی گلستان اختصاص می‌دهد. در صورتی كه كل بودجه سازمان محیط زیست در سال 92، 120 میلیارد تومان بود كه متاسفانه فقط 90 میلیارد آن به سازمان داده شد. چگونه سازمانی، توانایی حفاظت از محیط زیست كل كشور را با این بودجه كم دارد؛ از سویی بودجه‌های بسیار هنگفتی به جاده‌سازی یا سد‌سازی اختصاص داده می‌شود. اما محیط‌بانان پارك ملی گلستان مدت‌هاست كه اضافه كاری خود را نگرفته‌اند، پس چگونه می‌توانند از منطقه‌یی به آن وسعت حفاظت كنند. امكانات به حدی كم است كه محیط‌بانان حتی از داشتن یك بی‌سیم محروم هستند. برای همین، دولت باید در توزیع بودجه‌ها،تجدید نظر كند و حمایت‌های بسیار جدی از عرصه‌های طبیعی انجام دهد، تا متخلفین شناسایی شوند. از نظر حقوقی، دستگاه قضایی ما باید با كسانی كه عامل این آتش‌سوزی‌ها هستند، برخورد جدی داشته باشد. دولت می‌تواند برای كسانی كه در طبیعت ایجاد آتش می‌كنند - خارج از مناطقی كه به صورت قانونی این امكان برایشان فراهم شده- جریمه‌های سنگینی ایجاد كند. در امریكا اگر كسی در جایی غیر از مكان‌هایی كه به صورت قانونی مجاز به ایجاد آتش هستند، آتش ایجاد كند، تا پنج هزار دلار جریمه می‌شود.

 اگر اعلام كنیم كه در پارك ملی گلستان یا مناطق جنگلی دیگر، برپا كردن آتش خارج از مناطق مجاز، جریمه سنگین دارد، كسی این كار را انجام نمی‌دهد. ما نه تنها برای این كار جریمه‌یی در نظر نگرفتیم، حتی اگر كسی را عامل آتش‌سوزی در این مناطق پیدا كنند، جز در یك مورد كه قانون آن را جهت مقابله با حكومت یا محاربه تشخیص دهد، در بقیه موارد جرم بسیار ضعیف است. در صورتی كه اگر مقرر كنیم كه اگر كسی در منطقه‌یی جنگلی ایجاد آتش كند، می‌تواند تا 500 هزار توما ن جریمه شود، از آنجایی كه توریست و گردشگری حاضر به پرداخت این مبلغ نیست، در عملكرد خود تجدید‌نظر می‌كنند. همان‌طوری كه ایجاد قوانین بازدارنده باعث استفاده مردم از كمربند ایمنی شد، قوانینی هم باید برای مردمی كه به گردشگری می‌روند تدوین شود، به خصوص در پارك‌های ملی كه قانونا تخلف در آن ممنوع است. منتها وقتی جریمه‌ها مناسب نیست و ابزار اعمال قانون در اختیار سازمان محیط زیست هم نیست، نتیجه‌اش ایجاد كردن آتش توسط مردم در مناطق جنگلی است. متاسفانه ماموران سازمان محیط‌زیست هم كاری نمی‌توانند انجام دهند، نهایتا به آنها تذكر می‌دهند كه محل را ترك كنید. در نهایت، اشكال از دستگاه قضایی ماست. 
دستگاه قضایی ما باید برای كسانی كه در مناطق غیرمجاز ایجاد آتش می‌كنند، قوانین بازدارنده تدارك ببیند و امكانات اجرایی هم در اختیار سازمان محیط زیست قرار بدهد، سازمان محیط زیست متاسفانه هیچ‌گونه امكانات عملیاتی ندارد یا اگر دارد، بسیار ضعیف است. پارك ملی گلستان از حدود 35‌محیط‌بانی كه دارد، حدود 15 نفر از آنها در استراحت هستند. با توجه به وسعت 90 هزار هكتاری منطقه، چگونه محیط‌بانان می‌توانند از این منطقه محافظت كنند. ضمن اینكه جاده‌یی بسیار پر تردد از وسط پارك می‌گذرد. 

طبیعی است كه این تعداد كم از افراد، توانایی محافظت از منطقه را ندارند، این در حالی است كه محیط‌بانان هم امكانات و ابزار لازم را برای انجام وظیفه و اعمال قانون ندارند. این افراد در صورت برخورد با متخلفان دچار مشكل می‌شوند. ما دو محیط‌بان داریم كه حكم قصاص دارند؛ محیط‌بانانی كه به خاطر محافظت از مناطق حفاظت شده در مقابل شكارچیان تا دندان مسلح كه قصد كشتنشان را داشتند، از خود دفاع كردند كه منجر به كشته شدن یك شكارچی شد، اكنون با حكم قصاص مواجه شده‌اند. این محیط‌بان چگونه می‌تواند با مردم و متخلفین برخورد كند؟ در حالی كه حقوق بالایی هم ندارد. محیط‌بانی كه حقوق ماهیانه‌اش 800 هزار تومان و كمتر است، نمی‌تواند نیرویی باز دارنده باشد، هرچند كه بسیاری از آنها با همین مبلغ هم بسیار زحمت می‌كشند.

منبع : اعتماد و سایت زیست بوم




نوع مطلب : مقاله ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.